ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ ΠΛΑΤΩΝΟΣ (μάθημα 37ον και 38ον) – βίντεο

ΤΡΙ 06 ΦΕΒ 2018 ΚΑΙ ΩΡΑ 19:30 Ομιλήτρια Άννα Χ. Μαρκοπούλου Δρ. Επιστημών της Αγωγής.

ΘΕΜΑ: ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ ΠΛΑΤΩΝΟΣ (μάθημα 37ον και 38ον)

Συνοπτική παρουσίαση 37ου μαθήματος Α΄ Μέρος του λόγου της Διοτίμας: “Συμπόσιον”, στ. 201d-203a. Ο λόγος της Διοτίμας, εκείνης που τιμά τον Δία, αλλά και τιμάται από αυτόν, είναι ο έκτος λόγος του “Συμποσίου”, ο λόγος της ψυχής του σύμπαντος. Ο λόγος αυτός είναι ο πυρήνας της επιστρεπτικής δυνάμεως του έρωτος και χωρίζεται σε τέσσερεις διακριτές ενότητες, που στοιχειοθετούν την τετρακτύ της ψυχής: Α΄ ενότης (201d-204c6): Η φύσις και η δύναμις του δαιμονίου έρωτος. Β΄ ενότης (204c7-206e3): Το έργον του δαιμονίου έρωτος, που είναι ο “τόκος εν καλώ και κατά το σώμα και κατά την ψυχήν”. Γ΄ ενότης (206e4-209e4): Ο “έρως αθανασίας”, δηλαδή ο τελικός στόχος του δαιμονίου έρωτος. Δ΄ ενότης (209e5-212a): Η μύησις της ψυχής στα “τέλεα και εποπτικά”, μέσω των επτά αναβαθμών της ανθρώπινης ψυχής, που μυείται στα ερωτικά από τον δαιμόνιο έρωτα. Ο λόγος της Διοτίμας είναι η τέταρτη αναδιήγησις του “Συμποσίου”, στον οποίο η ίδια είναι απούσα, αλλά ο λόγος της ζωντανεύει, μέσω της αναδιηγήσεως του δαιμονίου Σωκράτους. Μέσω αυτής της αναδιηγήσεως, ο Σωκράτης επιστρέφει στην πηγή της ζωής, δηλαδή στην Διοτίμα, που είναι η εικόνα της ψυχής του σύμπαντος. Ο λόγος αυτός είναι ο πυρήνας του έργου, εφόσον, όπως μάς λέγει ο Πλάτων στον “Τίμαιο”, είναι ο λόγος της ψυχής που πραγματοποιεί τον “κάλλιστον δεσμόν” μεταξύ του νοητού και του αισθητού κόσμου. Η Διοτίμα είναι μάντισσα επειδή, μέσω της μαντικής τέχνης, μεταβιβάζει τον θείο λόγο στον αισθητό κόσμο. Με αυτήν την έννοια, η Διοτίμα μεσολαβεί έτσι ώστε να συγκροτηθεί μια ψυχική ύλη, πάνω στην οποία θα ανακλασθεί η Ιδέα, προκειμένου να έρθει στην ύλη. Η Διοτίμα ελέγχει τον λόγο του Σωκράτους, σύμφωνα με τον οποίο ο έρως είναι καλός, ενάρετος και σοφός. Εξηγεί ότι, πάντοτε, μεταξύ των δύο άκρων, όπως π.χ. μεταξύ του κάλλους και του αίσχους, μεταξύ της σοφίας και της αμαθείας, υπάρχει πάντοτε μια ενδιάμεση βαθμίδα. Σε αυτό το πλαίσιο, αναδεικνύει την δαιμόνια φύση του έρωτος, ο οποίος, για πρώτη φορά στο “Συμπόσιον”, αποκαλείται “μέγας δαίμων”. Ο λόγος της Διοτίμας αναδεικνύει ότι η ύπαρξις του δαιμονίου έρωτος είναι απαραίτητη, προκειμένου να συγκροτηθεί το σύμπαν. Με άλλα λόγια, είναι ο δαιμόνιος έρως που θα συγκρατήσει μέσα του το φως της Ιδέας, για να το μεταλαμπαδεύσει στον αισθητό κόσμο και να τον φωτίσει. —————————————————————————————————————————

Προτείνεται η ανάγνωση δύο άρθρων της καθηγήτριας κας Άννας Χ. Μαρκοπούλου, δημοσιευμένων στον «Παιδαγωγικό Λόγο», με αναφορά στους επτά αναβαθμούς του λόγου της Διοτίμας:

α΄) Οι διαβαθμίσεις της ιδέας του Κάλλους στο πλατωνικό Συμπόσιον και η λειτουργία των θεωρητικών αρετών : https://drive.google.com/file/d/0B5n9…

β΄) Η ψυχή θεωρός και δημιουργός του νοητού Κάλλους στο πλατωνικό Συμπόσιον και η λειτουργία των αρετών της νοερώς ενεργούσης ψυχής: https://drive.google.com/file/d/0B5n9…

Το βἰντεο της ομιλίας στον σύνδεσμο:

https://www.youtube.com/watch?v=Afw1N2WX82o

 

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ 38ΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ Α΄ Μέρος του λόγου της Διοτίμας (συνέχεια): “Συμπόσιον”, στ. 203b-204b5. Η Διοτίμα αφηγείται την γέννηση του δαιμονίου έρωτος, η οποία πραγματοποιείται στα γενέθλια της Πανδήμου Αφροδίτης, που είναι κόρη του θεού Διός και της θνητής Διώνης. Οι θεοί εόρτασαν τα γενέθλιά της, πραγματοποιώντας νοητικόν συμπόσιον μέσα στα ανάκτορα του Διός. Εκεί παρευρίσκετο ο γιός της Μήτιδος, ο Πόρος. Μόλις δείπνησαν οι θεοί, κατέφθασε η Πενία στα πρόθυρα των ανακτόρων, για να ζητιανέψει. Τότε ο Πόρος, μεθυσμένος από το νέκταρ των θεών, βγήκε στον κήπο του Διός, έξω από τα ανάκτορα. Η Πενία, τότε, σκέφθηκε να τεκνοποιήσει με τον Πόρο, ξάπλωσε δίπλα του και, ενώ αυτός κοιμόταν, συνουσιάστηκε μαζί του και γέννησε τον δαιμόνιο έρωτα. Ο μύθος της γέννησης του δαιμονίου έρωτος από τον Πόρο και την Πενία, αναδεικνύει την μικτή φύση του, εφόσον προέρχεται από τον Λόγο του Διός, που συμβολίζει ο Πόρος και την Πενία, που συμβολίζει την ψυχική ύλη, πάνω στην οποία αντανακλάται ο Λόγος, προκειμένου να γεννηθεί ο αισθητός κόσμος. Τί είναι, όμως, ο δαιμόνιος έρως για την Πάνδημο Αφροδίτη; Είναι το “όμμα της ψυχής” της, δηλαδή το μέσον διά του οποίου η Πάνδημος Αφροδίτη θα καταστεί ερωτική, δηλαδή μεθεκτή από τις ανθρώπινες ψυχές. Γι’αυτό ακριβώς, ενώ ο θείος έρως είναι πάντοτε ευδαίμων και αυτάρκης, ο δαιμόνιος έρως είναι μικτός, έχει δηλαδή μέσα του τόσο το στοιχείο του πατέρα του, του Πόρου, όσο και το στοιχείο της μητέρας του, της Πενίας. Με αυτήν την έννοια, από την φύση της μητέρας του, της Πενίας, ο δαιμόνιος έρως κληρονομεί το στοιχείο της ένδειας, δεν έχει κάλλος, κυκλοφορεί πάντοτε ανυπόδητος, είναι ανέστιος και κοιμάται στο ύπαιθρο. Αντιθέτως, από την φύση του πατέρα του, του Πόρου, ο δαιμόνιος έρως κληρονομεί το στοιχείο της αενάου θηρεύσεως του καλού και του αγαθού. Έτσι, ο δαιμόνιος έρως είναι ανδρείος, ριψοκίνδυνος και δολοπλόκος, επιθυμεί την φρόνηση και είναι ο αιώνιος φιλόσοφος. Η Διοτίμα αναδεικνύει έτσι την ουσία της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας της οποίας η εικόνα είναι ο δαιμόνιος έρως: Όπως δηλαδή ο δαιμόνιος έρως είναι μεταξύ του Πόρου και της Πενίας, έτσι και η φιλοσοφία είναι μεταξύ της σοφίας και της αμάθειας. ————————————————————————————————————————— Προτείνεται η ανάγνωση δύο άρθρων της διδάκτορος κας Άννας Χ. Μαρκοπούλου, δημοσιευμένων στον «Παιδαγωγικό Λόγο», με αναφορά στους επτά αναβαθμούς του λόγου της Διοτίμας: α΄) Οι διαβαθμίσεις της ιδέας του Κάλλους στο πλατωνικό Συμπόσιον και η λειτουργία των θεωρητικών αρετών : https://drive.google.com/file/d/0B5n9… β΄) Η ψυχή θεωρός και δημιουργός του νοητού Κάλλους στο πλατωνικό Συμπόσιον και η λειτουργία των αρετών της νοερώς ενεργούσης ψυχής: https://drive.google.com/file/d/0B5n9…Τ

Το βίντεο της ομιλίας στον σύνδεσμο:

https://www.youtube.com/watch?v=vGNDaUMLv4k

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *