Ο Παλαμάς από το ποίημα “Στα βάθη της ψυχής μου” – μία Πλατωνική προσέγγιση (βίντεο)

ΣΑΒ 9 ΦΕΒ 2019 ΚΑΙ ΩΡΑ 19:00

ΘΕΜΑ: Ο Παλαμάς από το ποίημα “Στα βάθη της ψυχής μου” – μία Πλατωνική προσέγγιση

Ομιλήτρια: Άννα Χ. Μαρκοπούλου (Δρ. Επιστημών της Αγωγής)

ΣΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΟΥ

Στὰ βάθη τῆς ψυχῆς μου, χαρίσματα θεϊκά,

ὁλανοιγμένα νοιώθω δυὸ μάτια μυστικά.

Δὲν τὰ φωτίζει ὁ ἥλιος ποὺ λάμπει γιὰ τὴ γῆ

καὶ παίρνουν φῶς ἀπ’ ἄλλη πιὸ καθαρὴ πηγή.

Στὰ βάθη τῆς ψυχῆς μου, ποὺ πάθη ταπεινὰ

δὲν ἔχουν τόπο, νοιώθω δυὸ μάτια φωτεινά.

Καὶ βλέπω τὰ κρυμμένα, τ’ ἀθώρητα θωρῶ,

τὸν ἄνθρωπο, τὴν πλάση, τἀστέρια, τὸν καιρό.

Στὰ βάθη τῆς ψυχῆς μου κ’ ἐκεῖ ποὺ δὲ μπορεῖς

ποτέ σου νἄμπῃς − νοιώθω δυὸ μάτια ὁλημερίς.

Χεροπιαστὰ ξανοίγω τὰ πλάσματα τοῦ νοῦ

κι ἀπάνω μου σκυμμένους ἀγγέλους τοὐρανοῦ.

Στὰ βάθη τῆς ψυχῆς μου τὰ μαῦρα − μὴ σκιαχτῇς!

ὁλανοιγμένα νοιώθω δυὸ μάτια ὁλυνυχτίς.

Καὶ χώρα ξαντικρύζω μ’ ἀσύγκριτη ὀμορφιά,

μακρυὰ ἀπ’ τὴν τρικυμία κι ἀπὸ τὴ συγνεφιά.

Στὰ βάθη τῆς ψυχῆς μου τα μυστηριακὰ

ὁλανοιγμένα νοιώθω δυὸ μάτια ἁρμονικά.

Κι ὅλο μ’ ἐκεῖνα βλέπω μιὰ λύρα μαγική…

Ὠϊμέ! τὰ δάχτυλά μου δὲ φτάνουν ὡς ἐκεῖ.

Στὰ βάθη τῆς ψυχῆς μου, ποὺ πάθη ταπεινὰ

δὲν ἔχουν τόπο, βρίσκω δυὸ μάτια φωτεινά.

Καὶ βλέπω ἀγάλια ἀγάλια μπροστά μου νὰ περᾷ

ὁ κόσμος τῶν ὀνείρων μὲ τὰ χρυσὰ φτερά.

Στὰ βάθη τῆς ψυχῆς μου δυὸ μάτια μυστικὰ

τὰ νοιώθω ὁλανοιγμένα, χαρίσματα θεϊκά.

Διαβάζω στὸ βιβλίο τῆς φύσης τὸ τρανὸ

κάθε σβυστὸ ψηφίο καὶ νόημα σκοτεινό

Στὰ βάθη τῆς ψυχῆς μου, στὰ βάθη τὰ ἱερά,

ὁλανοιγμένα νοιώθω δυὸ μάτια λαμπερά.

Τὰ περασμένα ἐμπρός μου διαβαίνουνε ξανά,

καὶ δέχοντ’ ἄλλο σχῆμα καὶ φῶς τὰ τωρινά.

Στὰ βάθη τῆς ψυχῆς μου τ’ ἀμόλυντα, γλυκὰ

γλυκὰ ἀνοιγμένα νοιώθω δυὸ μάτια μυστικά.

Καὶ δείχνεται τὸ μέλλον ἀκόμα τὸ κρυφτὸ

στὰ μάτια τῆς ψυχῆς μου σὰν ἀστραπὴ κι αὐτό.

Ἐκεῖ ποὺ ἡ σκύλα ἡ Ἔγνοια δὲν πάει, δὲν ἀλυχτᾷ,

μέσ’ στὴν ψυχή μου κρύβω δυὸ μάτια ὁλανοιχτά.

Μιὰ μέρα τἄλλα μάτια, ποὺ εἶναι ἀπὸ γῆ πλαστά,

θὰ λυώσουν μές στὸ μνῆμα μὲ τὸ κορμὶ κλειστά.

Στὰ βάθη τῆς ψυχῆς μου ποὺ πάθη κοσμικὰ

δὲν ἔχουν τόπο, νοιώθω δυὸ μάτια μυστικά.

Αὐτὰ δὲ θὰ κλειστοῦνε ποτέ, δὲ θὰ χαθοῦν,

ἐλεύθερα μιὰ μέρα γοργὰ θὰ φτερωθοῦν.

Τὰ μάτια τῆς ψυχῆς μου, τὰ μάτια τὰ θεϊκά,

ποὺ μέσα μου ἀνοιγμένα τὰ νοιώθω μυστικά,

ψηλότερ’ ἀπ’ τἀστέρια, στὸν ἕβδομο οὐρανό

θὰ τἀνταμώσουν πάλι τὸ Φῶς τὸ ἀληθινό!

Κ. Παλαμᾶς, Τὰ μάτια τῆς ψυχῆς μου, Ἄπαντα, Τόμος Πρώτος, Μπίρης Ἀθήνα χ.χ., σ.σ. 215−217

Ακολουθούν 3λεπτα αποσπάσματα από την ομιλία:

ΑΙΘΟΥΣΑ ΕΛΛΗΝ.Α.Ι.Σ. 09 ΦΕΒ 2019 Απόσπασμα ομιλίας Δρ. Άννας Χ. Μαρκοπούλου με θέμα: Ο Παλαμάς από το ποίημα “Στα βάθη της ψυχής μου” – μία Πλατωνική προσέγγιση
ΑΙΘΟΥΣΑ ΕΛΛΗΝ.Α.Ι.Σ. 09 ΦΕΒ 2019 Απόσπασμα ομιλίας Δρ. Άννας Χ. Μαρκοπούλου με θέμα: Ο Παλαμάς από το ποίημα “Στα βάθη της ψυχής μου” – μία Πλατωνική προσέγγιση

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *